L I T E R A R I A. i 



vero abreptus, gravibus nonnunquam vitiis erat 

 obnoxius, uc aliquando primo impulfui cedens, 

 fuique non compos, ea perpetraret, quae oil- 

 panda esfent magnopere. Eadem animi vis effi- 

 ciebat , ut Davides , quam vis non ad extrema omnia 

 rueret, e gaudio plerumque fummam concepcric 

 laeririam; e tristicia fummum dolorem. Quern 

 diligebat , hunc tanquara fuum animum adamabac ; 

 contra vero impios fuos adverfarios exfecrationi- 

 bus petebat dirisque (i). At vero idem, et a 

 natura, et a patriarcharum (imillima vitae ratio- 

 ne, magnam fibi contraxerat animi lenitatem et 

 fuavitatem. Ab omni duritie et asperitate longe 

 abhorrens, fenfibus quibuscunque nobilioribus 

 concipiendis fovendisque maxime erat ido- 

 neus. Jungas aiuem huic lenicati pectus aper- 

 turn candidumque , cujus fpeculum non fal* 

 lax ipfius vultus referebat (2), quodque per 

 totam vitam ostendebat , ut adeo , nifi fum- 

 mis, in quibus verfabatur, angustiis miferiis- 



que 



(1) Hie est fly^os ille Platonis, quera in horaine ani- 

 madvertimus, impetus ille, quo vel rationi vel etiam cu- 

 pidicatibus parec; animi ilia vis, quam II em seer hu- 

 s i u s dixit velttitt , la facultd do pouvoir vouloir et agir. 

 Vid. Plato, de Rep. IV. p. 440. ec Hemsterhufs, 

 in dialogo Aristte , on de la diviniti , ed. Lovan. I. p. 

 256. nota. 



(2) i Sam* XVI. 12, 18, 21. 



