3O COMMENTATIO 



que oppresfus , ad disfimulationem fuerit procli- 

 vis. (i) 



Quandoquidem autem Davides hanc fuam in- 

 dolem ad vivum expresfit in fuis carminibus, 

 non potuit non ejus poefis peculiarem quandam 

 induere rationem, Davidi unice propriam. Sci- 

 licet poeta noster quamvis nonnunquam fit fa- 

 blimis , quod, in nostro Pfalmo, quis neget? 

 imo vero, quamvis interdum ipfum Mofem fu- 

 blimitate adaequet, nifi forte fuperet, plerumque 

 tamen fumma eminet (implicit ate ^ Unit ate ec 

 fuavitate. Idem et in diccione ec in fenfibus 

 valde esc vividus afectibusque plenus. Quod 

 autem maximum est , Davides , religione fincera 

 penitus imbutus, huic fuam poefin fubjecit to* 

 tarn, ab eaque omnem vim vigoremque repe^ 

 liit fa). De fmgulis hisce breviter videa.mus, 



S- 3- 



Sublimitas in poefi Davldlca. 



Est quaedam fublimitas in univerfa Hebraeo- 



rum 



CO i Sam. XXI. 13. Cf. de indole Davidis Mun- 

 tinghe, Gefch. der Menschk. VI. p. 14 fqq. Nie 

 iqeyer, Karakterk. van den Bijbel* III p. 148 fqq. 



(2) Cf. oranino CI. Pareau, Infl. Infp 

 Ct IVluntinghe, Inleitfing 1* 1. p 29 fqq. 



