3*5 COMMENTATtO 



O 01! qui montes firmas tua virtute, 

 Qui acdiictiis es robore! 

 Qui compescis marium aestura ! 

 Aestum, quo fe efferunt eorum undae* 

 Ac populorum tumultum! 



Quam magnifice , quam elate ! verum quart! 

 moderate fuaviterque limul! Idem Jehova, qui 

 fluctus exaeftuantes mox compescit, quique pro* 

 cellas comprimit, idem populorum curbas et 

 feditiones fua benignitate placat, et ad tran* 

 quillitatem reducit (i)* 



Apparet autem haec fublimitas apud Davi* 

 dem in oracionis forma, et vel maxime in bre 

 vitate dicendi. Concifa brevitas in fublimitate 

 maximam habet laudem. Quod pulchrum, ja- 

 cundum , fuave est , id lentius cautiusque ad fuum 

 pervenit finem , <neque verborum varietas fua* 

 vitati est noxia; cum per jucundas rerum am- 

 bages ducat lectorem, animumque leniter affi- 

 ciat, raoveat, delectet. At vero , quod fubli- 

 me, quod elatum est, id continuo nos percel- 

 lit , ipfamque affectuum quad arcem protittus 

 expugnat. AfFcctio , quam patimur a fublimi- 

 tate, est inftar fulminis, quod fubito erum* 

 pit, 



Mag- 

 (i) Cf. Muntfnghe, I.I. p. 46. 



