56 C "O M M E N f A T I O 



Nec minus hi affectus in iis-dofrrinantur carmi- 

 nibus, quae terribilipres continent rerum nacu- 

 :Hrae defcriptiones. Sic v. c. in Pfalmo decimo 

 -Qctavo, in quo horrendae tempestatis defcribun- 

 tur effecws , ^quemque fupraj tanquam fublimi- 

 tatis attulimus exemplar, minim est, quantum 

 fibi fuccqdant variae animi afFectiones. Initium 

 ducit poeta a gratisfima Jehovae ceiebratione ; 

 et in frequenti eorundem fere verborum repeti- 

 tione ftimmam cerniiiius animi laetitiara, qua to- 

 tus est difFufus Davides. 



Valde te amo, o Jehova, meum robur! 

 Jehova mea est petra , mea arx , meus liberator ; 

 Meus Deusj mea rupes ad quam tutus refugio: 

 Meus clypeus . meum cornu falutare , meus lo- 



cus excelfus! 



Turn vero fummas , quas pasfus fuerat , angus- 

 tias recordatur; et identidem vehementisfima an- 

 xietas ipfius animum occupat. Trepide ad Deum 

 clamat, ipfiusque vox ad hujus aures pervenit. 

 Dens ipfe, uc amico ferat auxilium, in coelis 

 apparet. Penitus jam fentit poeta divinae ap- 

 paritionis magnificentiam et majestatem. Animo 

 percipit horribiles ac pertimescendos tonitruum 



(0 Pf. XVIII, 2, 3. 



