L I T E R A R I A. 8^ 



bere fimul in altum evehimur per cogicacionetn 

 illam: hunc motum Jehova cievic! Ecce au- 

 tern fubito in aliud abripimur fpeccaculum : 



Fragor Jehovae cervas facie abortire! 



Tarn graves funt fragores ec tanca est folgurum 

 vis, ut cervae abortum patiantur menu compul- 

 fae(i). Quae dum legimus, nefcio, quid nos 

 magis moveat, tempestatis vehementia, an poe- 

 cae animus , in mcdio tempestatis furore ani- 

 malia hacccc cogitantis , an denique ipfius 

 poefeos praestantia, quae peculiare istud ica re- 

 ferat, uc fubliraitatis laudem omnino mereatur! 

 Ex nostri quidem ingenii cultu judicantibus vi. 

 deri queat ipfa ilia cervarum abortum facientium 

 mentio carmini tantae dignicatis non convenire, 

 ec cum jusco pulcri fenfu pugnare. Ac cavea- 

 mus, ne noscrum fenfum fimplicioribus obtru- 

 damus temporibus , quibus vox nacurae quad 

 audiebacur apud Hebraeorum poetas. Vide au- 

 tem, quantum una cum animalibus patiatur poe- 

 ta Hebraeus (2) ! Quodfi vero cogitamus , Davi- 

 dem quondam pastorem fuisfe, qui nonnumquam 



(1) Cf. Job. XXXIX. 4. 



(2) Conferri velim Herder. Geist der Hebr. 

 Vol. I. p. 73. 



