iv PRAEFATIO. 



mi aescimarem. In omnibus vero hujus gen- 

 tis poecis, quibus fuae cuique flent laudes , 

 unum Temper dilexeram et carum habueram, 

 Carminis a Vobis propoiiti auctorem, Da vi- 

 de m. Hunc enim esfe Pfalmi XXIX. aucto- 

 rem, nifi et longe plurimorum interpretum con- 

 fenfus doceret, poefeos ratio in eo confpi- 

 cua idem manifesto probaret. Davides igitur, 

 qui, patriae fuae amore flagrans, et tenerrima 

 cum nobili Jonathane amicitia junctus, jam pue- 

 rum me alliciebat, quidni animi fui lenitate no- 

 bilisfimisque religionis fenfibus in juvene exci- 

 taret intimum ipfius amorem et aestimationem? 

 Itaque V. V. C. C. de Vestra laetabar quaestio- 

 ne , quae tarn utilem jucundamque muniret 

 viam, qua ad Davidicam poefin majori etiam, 

 quam antea , pretio habendam , fponte adducerer. 

 Et continuo manus ad opus admovi, viresque 

 meas in ea pertractanda periclitatus fum. Quae 

 res quatenus mihi cesferit, Vos V. V. C. C. 

 dijudicetis! Quam tenuia et exigua rem infti- 

 tuenti adesfent animi ingeniique fubfidia, probe 

 mihi metipfe confcius eram. At vero par 

 cst omnes omnia experiri , atque , ut ulte- 

 rius Ciceroni s verbis CO in rei " meam 

 utar, ego opusculum meum laete fum aggres- 



fus, 



(l) Orator. C, I. 



