66 COMMENTATIO 



Sitic mea mens Deum; Numen quod vivit, 



Quando redibo , ut fistar praefens coram Deo ? ( i ) 



. 



Hac flagrantisfimi doloris exclamatione Davi- 

 des incipit carmen ,:dum, procul a, public o Dei 

 cultu remotus, vagabatur ad Libani radices. 

 Hoc enim maximum fibi ducebat oblectamen- 

 turn, ut, quamdiu viveret, in aede verfaretur 

 Jebovae, ejusque frequencaret palatium (2). At 

 vero externum Jehovae cultum nil valere ftatue- 

 bac Davides, nifi et animus ad hanc religionem 

 esfet compofitus et conformarus. Imo nullus 

 unquam fuerat vates, qui tarn manifesto docue- 

 rat, viccimas non esfe Jehovae acceptas, neque 

 eum facrificiis oblectari, nifi fimul mens ani- 

 musque offerentis ad finceram virtutem pieta- 

 temque colendam esfec paratus (3). Hinc est 9 

 quod maximopere adamabat et laudabat pios 

 Jehovae cultores , eosque frequenter excitabat ad 

 Jehovam fmcero ammo colendum ac veneran- 

 dum (4); impios quosque fummo perfequeba- 



tur 



(i) Pf. XLII. i fq. 



Ca) Pf. XXVII. 4. 



(3) Pf XL. 7, 8, p. Pf. LI. 18, 19. Cf. de toto 

 hoc argumento M u n t i n g h e , Gefch. der Menschh. VI. 

 p. 56 fqq. 



(4) Pf. XXII. 24. XXX. 5. XXXlI.ii.LXVIII.33%l 

 XCVII. i. CXL. 14. 



