L I T E R A R I A. 71 



Exfuitantque puellac Judaicac, 

 Proptcr tua judicia, o Jehova! (i) 



Talem igitur Deum praedicac Davides nostro in 

 carmine, et ad talem imo pectore vencrandum 

 fuos cxcitat populares. Jehova, quamvis ec tre- 

 mebunda tonitruum voce et fulminum vehemen- 

 tisfimo jactu maxime terribilis, fuis in Sione 

 cultoribus, laete festum agentibus, tutela est at- 

 que fiducia: quos igitur ut fuo amore et benig- 

 nitate in perpetuum profequatur, flagitat Davi- 

 des (2}. Neque profecto caufam tuemur eorura 

 interpretum, qui Davidem nostro in carmine 

 defcripfisfe opinantur Jehovam iratum, ad mor- 

 tales perdendos in coelis adventantem. Hi fane, 

 nifi grammaticam interpretationem , indolem cer- 

 ce poefeos Davidicae prorfus neglexisfe nobis vi- 

 dentur. Utinam omnes de tonitrubus fulmini- 

 basque tales foveant cogitationes , quales in nos- 

 tro carmine ostendit Davides! (3) 



Et fie quidem ad finem perduximus ea , 

 quae, ad nostri carminis dotes poeticas melius per- 

 cipiendas, praemittenda esfe putavimus. Vidi- 

 mus 



(0 Pf. XCVII. 8. 



(2) Cf. omnino Mun tinghe, ad //. XXIX. et Me- 

 bius, in praef ad Pf. XXIX. 



(3) Cf. Pol us, {En%elfchcGodgel.) aliique , et vid, io- 

 fra ad vs. I. 



F 



