LlTERARIA. 8 1 



mus Jesaiam, fumma admiratione exclaman- 

 tern : Nee Libanus ad rogura , nee ejus anima- 

 lia ad vicdmas fufficiunc! (i) 



At vero inprimis adaugetur Libani mentis 

 magnificenda dcnfisfimis cedrorum fylvis, quae 

 tempore Davidis longe Jateque ad extrema mon- 

 tiura juga extendebantur. De hisce vero im- 

 menfis akisfimarum arborum nemoribus quomi- 

 nus rite judicemus, vetat temporis injuria, qua 

 paucae tantum arbores hodieque fuperfunt ; quae 

 vero, etiamnunc fuperftites, antiquae Libani glo- 

 riae umbram aliquatenus referre posfunt. In 

 extremo fere montis Libanitici vertice colloca* 

 tas hasce nobis defcribunt itineratores , tan- 

 quam alticudine et crasfitudine omnibus arbori- 

 bus 9 quoad investigavit hominum explorandi ftu- 

 dium , palmam praeripientes. A r v i o s i u s , pe- 

 regrinator Franco - Gallus , refert , vix fex homi- 

 num numerum fufiicere ad truncum cedri cir- 

 cumplectendum. Maundrellius autem trun- 

 ci circuitum ftatuit triginta et fex pedes fupe- 

 rantem, Cedrorum iigni tantam esfe duritiemet 

 foliditatem referunt, ut nonnulli , interitum his ar- 

 boribus abnegantes, ipfam adeo aeterniratem iis 

 adfcripferint. Quidquid est, conftat ex variis ob r 

 fervationibus, cedros per bis mille, et quod ex- 



eur- 



CD Jtf. XL. 16. Cf. Hamels veld, 1.1. 



