T II E O L G I C. A. 9 



in finem , tit religionis ftudium bonique mores 

 provehantur. 



Vcrum nonnulh, quorum ratio in disquifitione 

 oostra eric habenda , hac inlege non dctinica funt. 



Primum quidcm vifitationis domesticae nego- 

 tium non nifi cum aliqua condidone interpofi- 

 ta demandatur Senioribus. lubencur enim, in 

 Canon ibus de Synedriis Ecclefiasticis , a. 1825. 

 .editis, ad Id rogafi, {daartoe verzocht zijnde) 

 Euangelii incerprctibus opem ferre in opere 

 pastorali. Undc colligcre licebic , eos non nifi 

 ad id rotates teneri ad hanc opem ferendam. 

 Posfis quidcm hu.ic interpretadoni opponere for- 

 mulam inquircndi in Seniores, anno 1823. fcrip- 

 tam, in qua nulla huius condicionis fie mentio* 

 Verum, in legibus interpretandis , poscerioris 

 auctorhas plurimum valec ad definiendam legis 

 prioris fententiam: praefcrcim ubi aliquid addi- 

 tur, cujus in priori lege mendo nondum facta 

 fuerac. Deinde eciam alia est utriusque legis 

 ratio. Posterior proprie definif, quae fint par- 

 tes muneris Senioribus demandati: prior praeci- 

 pit, quomodo in legidmam eius administratio- 

 ncm fit inquirendum. Itaque iure nobis colli- 

 gere videmur, lege Ecclefiastica anni 1825. 

 Seniores non nifi ad id rogatos teneri ad vifita- 

 tionem domesticam , una cum Euangelii inter- 

 pretibus, proqurandam. 



