L I T E R A R I A. IOI 



tis* robustus, ab ^TN, cogn. ^tf, crasfus^ 

 robtutus fuit> xar' e^o^jv ufurpatur de Deo 

 potentia praevalente (i), ita pluralem Q^K 

 rccte reddere posfumus per fortisfimum^ robus- 

 tisfimum , potentisfi mum. Neque-vero obftat huic 

 interpretation! vocum O*^K OD tali fenfu raris- 

 iimus ufus C 2 )' Haec enim dubitatio , cum bis 

 tamum, uti fupra diximus, ipfa formula in C. 

 S. inveniatur , contra omnes valet bujus loci in- 

 terpretationes. Poetae vero Hebraei baud raro 

 a vuigari fermonis ufu recedunt, libique exqui- 

 fitiora vcrba affectanc ("3). Neque adeo asfen- 

 tioriis, qui pro D>^x legere malunt D^n^NC4)- 

 Haec enim conjectura nullis argumentis nititur, 



. nee 



(1) De hac vocis derivatioue vid. oranino Schei- 

 dius, Schediasm. Philolol. p. 21-23. 



(2) Cf, cl. Pareau, //?. Intp. P. T. p. 33. 



(3) Vid. Lowth, 1. 1. p. 29. ec ck Pareau, I. I. 

 p. 427. 



(4) Hanc conjecturam fecundum Alexandr. verfio- 

 nem protulerunc K e n n i c o t c , not. critic, in nonnuU 

 los Pfalmos ed. Brunf. 1772. p. 143. et Michael is, 

 Orient, ttnd Exeg. Biblioth. XIX. p. 39. Contra vero 

 Alexandrines in fuis Codd. legisfe Q^^ non D^H^X 

 erudite ostendit vir anonyraus laudatus. Cf. etiam 

 S a b a t i e r , Bibl. Sacr. Latinae verfiones antiqtiae caet. 

 Paris. 1751. ad h. 1. Stark i us, 1. U p. I53 et C or- 

 der i u s , in annot. ad h. It 



