C O M M E N T A T I O 



Jehovae fragorem ? Quoties autem hunc frago- 

 rem memoravic vates, toties de ipfo Jehova co- 

 gitarc jubebat in Sione festum agentes; a cujus 

 potentia totum concutiebatur coelum et univcr- 

 fa fere commovebatur natura. Quantum ve- 

 ro majestatis et fublimitatis haec ipfius Jehovae 

 in nubibus praefentis commemoratio ijostro car- 

 mini adjungit ! Haec nimirnm Hebraicae poefeos 

 est praeftantisfima ac divina virtus, ut in omni- 

 bus Jehovam agnoscat auctorem. Et fane, dum- 

 modo Hebraeorum carmina, in quibus defcri- 

 buntur talia natijrae fpectacula , comparemus cum 

 iis , quae no bis Arcibes vel O s s i a n u s dederunt , 

 turn demum manifesto cernemus , quanto fublimio- 

 res fine Hebraei, hisce religionis fenfibus , quibus 

 exteros quoscunque poetas longe fuperant. Sic, 

 ut unurn alterumve afFeram exemplum, Amral- 

 keisus, poeta Arabs , gravisfima tempestate cum 

 fulmine juncta fe inter loquendum interruptum 

 fingens , focium fuum derepente alloquitur , vi- 

 desne ," inquit , 



Videsne, o focie Ifulmen, quod tibi commomlro 



fie emicans, 



Ac ft manibus vibraretur ex nube , circurnag- 



gesta in cumulum ; 



Cujus fplendor omnia illuminat , estque adeo ac 

 fi plures una accenfae esfent lucernae a Monacho r 



Qui 



