L I T E R A R I A. 



jcctas, arbores proftratas, animalia a fulraine 

 percusfa, ct quae plura perpetuo fere tempesta- 

 tcin comitantur, fed vero, utique humum 

 vitans fugiente penna," ea tantum depingit, quae 

 animum afficiunt, movent, feriunt: 



Namqiie Diefpiter, 

 Igni corusco nubila dividens, 

 Plerulhque per pnrum tonatites 

 Egic equos volucremque currum: 

 Quo bruta tellus ec vaga flumina, 

 Quo Styx ec invifi horrida Taenari, 

 Sedes, Atlantiusque finis, 

 Concutitur. (i) 



Eadem ratione Virgilius: 



Ipfe Pater , media nimborum in nocte , corusca 

 Fulmina rriolitur dexcra, quo maxima motu 

 Terra tremit, fugere ferae, et mortalia corda 

 Per gentes humiles ftravit pavor. Ille flagrant! f 

 Aut Atho , aut Rhodopen , aut alta Ceraunia telo , 

 Dejicit. Ingeminant austri et denfisfimus im- 

 ber 



Sic igitur etiam noster non id agit, ut quasvis 

 rerum referat yrepis&reu minoris momenti; ve- 



rum 



(O Od. I. 34. 



(2) Ceorg. I. 328-334. Cf. oranino Blair, 1. I. L p. 

 94 ecMuiuinghe,in Praefat. ad nostrum Pfalmum. 



