L I T E R A R I A. 145 



displicere animalium horum mentionem ; fed ve- 

 ro tales imagines Oriencalibus func celebres. 

 Quotidie inter greges verfati, fimplicisfima ra- 

 tione ab hisce fuas petebant comparationes , in- 

 primis Davides, qni ipfe in juventute patemas 

 duxerat oves , quique in tota fua poefi cum 

 fumma fubiimitate nativam quandam jungic fim- 

 plicitatem rationemque incomtam. Neque e Ion- 

 ginquo fuas comparationes petit, fed ea in fuos 

 ufus convertit, quae maxime oculis ejus ob- 

 verfabantur (i> Forte quidem hoc ipfo tem- 

 poris momento poeta oculis confpiciebat ani- 

 malia, quae ut victimae ofFerendae ad facrum 

 tentorium fuerant deducta. Et continuo ab hls- 

 ce cogitatione deflexus, mentem convertit ad 

 ipfum magnificentisfimum tempestatis fpectacu> 

 lum, quo totus quail Libani mons concutitur, 

 ipfumque comparat cum levi vituli faltu. Qua- 

 tenus autem audacisfima istiusmodi comparario 

 in Orientalem modum exaggerata dici queat , 

 forte dijudicet is, qui praefens in Libani jugis 

 crepitantem tonitruum fonum de faxis in faxa 

 horrendo modo refonantem audiverit ipfe 2). 

 Rupes asperrimae jamjam lapfum minantes , tor- 

 rentes continue fummo cum flrepitu de monti- 



bus 



(I) Cf. fupra p. 26 fq. ct p. 4 fqq. 

 (a) Cf. Cl. Palmius, 1. I. p. 18. 



