166 C-OMMENTATIO 



non prae horrore vel mem, fed Jehovae confi- 

 dens et unice defixus in majestatis divinae ad* 

 miracione , venerabundus unum hocce exclamat: 

 quanta majestas (i) ! At vero ipfe textus He- 

 braicus est legendus , ut penitus loci fublimita- 

 tem percipiamus. Concifa ilia brevitas Orien- 

 talibus linguis prae caeteris priva ac propria, in 

 cujuslibet linguae verfione retineri aut apte ex- 

 primi omnino nequic (2). Et in ipfis quidem 



ver- 



(i) Tta vertendum putamug unam ;vocem *fl;p pro- 

 prie majestas! de ipfa voce vid. fupra, p. 107 fqq. Cf 

 P a 1 m i u s ec M e b i n s , ad h. 1. 



(aj Similis oppoficio exftat Jef. XXX. 28, 29 etXLI. 

 8. Et quis ignorat gratam illam orationis converfionem , 

 in carmine recentioris aevij cui ticulus de nacht ; inqfto 

 poeta , postquam memoravic horrenda quaeque fpectra , 

 quibus impius in fomnio vexatur ec dirisfime torquetur, 

 tandeui horribili fuae defcriptioni hisce verbis finera im- 

 ponit: 



Zoo ijlt de booze man, 



Die nimmer rusteii kan ; 



Wijl al zijn gruweldaan 



Als beulen voor hem flaan ! 



Mox vero fubita converfione iisdem , a quibus initlum 

 duxerat , fenfibus imbutus , fuo cantui placidam quietam. 

 hanc fubjicit perorationem : 



Maar de onfchuld fluimert zacht , 

 Zoo zacht als deze nacht. 

 En weet bij duisternis , 

 Dat God zijn maker is. 



