174 C. O.M-.M E N T A.f 1 



analogia , isciusmodi interpretationem minime 

 praeferam ; quippe quae neque cum fubHmi 

 ratione , .qua Jehova verfu praecedenti inducitur, 

 fit congrua, neque etiam cum fententiarum paral- 

 lelismo conveniat. In posteriori enim hemistichio 

 luculenter fermo fit d'e beneficiis , quae Jehova lar- 

 gitur fuae genti, ad ipfam rempublicam perti- 

 nentia. Equidem tJ7 a verbo tfy intor/it^ mu- 

 nitus fult) dictum existimo de robore vel fta- 

 jbiUtate, qua gens Israelinca, ab hostibus im- 

 munis, incra fuos terminos felicitate ac gloria 

 frueretur maxima (i). Hanc igitur, uti ipfo 

 hujus tempestatis tempore, ita et in posterum, 

 ut benigne largiatur Deus, precatur Davides. 

 Saepisfime autem populus Israeliticus dicitur 

 fopulus Dei^ vel populus Deo proprius, uti 

 fupra ad vs. i. uberius ostendimus (2). Ani- 

 madvertatur autem fingularis eaque aptisfima hu 

 jusvocis derivatio. Collata nimirum dial. Arabica 

 .fubflantivum Ql^ non univerfe dicicur de quo" 

 cunque hominum coetu, undecunque congrega- 

 ,to, fed de populo iisdem iegibus convincto et 

 in unum quafi corpus fancito; a radice D0# 

 proprie yolvlt , involvit, in unum collegia uti 



Grae- 



(0 Cf. Exod. XV. 2, Pf. .XXVIII. 8, p, Kn&pp ec 

 M u n c i n g h e. 



(3) Pf. XCIV. 5. Cf. fupra p. 104 fq, 



