T II E L G I C A. 193 



quo fit, ut neque ea fibi adhibere, fuosque in 



ufus convertere posfint: utrumque vero illud 



aliter fcfe habet in admonitionibus privatis. Qui 



denique privatim monentur, posfunt mentis fuae 



cogitaca cloqui, animi fenfa ec confilia, vcrbis, 



vultu , factis, aperire , monenti auc contradicere auc 



confenfum profited, fcrupulos et dubicationes 



afferre, argumenta argumentis opponere, arque 



adeo monenti anfam praebcre, aut a propofito 



defistendi, aut pergendi in docendo, refellendo, 



perfuadendo , hortando, increpando, confolan- 



do, omninoque monita fua, ad fingulorum ani- 



mum , univerfam vitae rationem , conditionem 



praefentem rerumque adiuncta, propius et accu- 



ratius, accommodandi, quam fieri posfit in ora- 



tione publica. (37^ 



Haec univerfe dicta, de udlitate, e privatis 

 admonitionibus redundatura , norainatira valere 

 de pace inter disfociatos concilianda, quisque 

 facile intellfgit, ut adeo non opus lit repetitio- 

 ne aut explicatione eorum , quae Sect. L . 7. 

 monuimus. 



(37) Conf. Scriptor in Horrco laud. p. 371-373. 

 Rcddingius, lib. 1. . 102. TenBroek, loc. ! 

 p. 85-87. K^uiper,) loc. I. p. 377, 378. 



N 



