22 C O M M E N T A T I 



maxime ufitati eranc confarrsatio et, 

 quorum rituum hie erac effectus, ut idest in 

 manum mariti in ejus potestatem plane tranfirec 

 mulier. (i) 



Senfira vero pristini hi nuptias contrahendi. 

 modi in defuetudinem abierunt, et alia nuptia- 

 rum contrahendarum invaluit ratio fine conven- 

 tione in manum ; cum enim nulla lex, nulla 

 conftitutio Romanos obligaret nuptias inire per 

 confarreationem aut coemtionem, multi folo ufu 

 habebant uxores, ita, ut relictis pristinis folen- 

 nitatibus earumque efFectibus, folo confenfu nup- 

 tiae inirentur (2). Nuptiis hoc modo incertis 

 factis. Decemviri legem tulerunt, qua conftitu- 

 tum fuit, ut, fi quae femina per annum matri- 

 monii can fa apud virum fuisfet, nifi trinoctium 

 ab eo ufurpandi caufd abescit , ufu five ufu- 

 capione nuptiae esfent initae , hoc effectu , ut 

 in manum et mancipium viri per annuam pos 

 fesfionem mulier tranfiret ($>. Mulcum autem 

 probabiiitads habet, mulieres ex hac lege an- 



fam 

 (3) Hein. antiq. ad Inft. lib. I. tit. 10. 



(1) Cf, Has Te, Disf. 1 , 22. 



(2) Initio fi hoc modo nuptias coicraxisfem virgfnes, 

 conditionem finm non mutabant; manebaiu enim re* 

 mancipi, et ufacapi poterant, quod dein abfolevit, 

 trium noctium abfentia , quotannis mulieris ufucapionem 

 interrumpente,fntroducta. Cf. hacdere Aul. Gellius> 

 Noct. Att. lib, 3,c. 2. Sigonius, de jure civ. Rom. lib. 

 4. c, p. Cicero pro Flacco, cap. 34. 



