fO C O M M * N T A T I (>. 



ftituendam ita conftitutum fuit. Si matrimoniuni 

 folvebatur morte uxoris, cum illi profpicere 

 non amplius erac necesfe , primum,fi dods re- 

 ftitutioni erat locus , quaeftio oriebatur , quis 

 dotem dederat? Si eniin hie aliquis esfet qui ad 

 earn dandam lege adftringebatur, pater v. c. vel 

 avus paternus , erat dos profectitia * quae a pa- 

 tre vel parente profecta erat de bonis vel fac- 

 to ejus. Erat ergo quae e paternis vel avitis bonis 

 proficiscehatur , ejusque non aliter atque profecti- 

 tii peculii in jure occurrit mentio. Haec dos ad 

 eum , qui dederat , revertebatur , cui rei videtur 

 anfam dedisfe, quod vi originis , dons dado 

 erat veluti remunerado hereditacis paternae, quae 

 an fiiiae esfet debitura incercum adhuc erat quo 

 tempore haec ei praeftabatur. Ideo obtinuit, ut, 

 fi t ftante matrimonio rnuliermoriretur, haec dos ad 

 patrem reverterecur , nulla ratione habita heredum 

 a femina relictorum , nifi quod maritus in fingulos 

 liberos ex illis nupdis quintam dotis partem 

 caperet , licet quoque dos hac ratione tota 

 exhauriremr ({) et maritus dotem retineret, 

 .patre vel avo jam mortuo (2}. Sed hie diftin- 



guen- 



(l) Ulp. Fragm VI. . 4. Fragm. Vat. $. 108. L. 

 17. if. de SCto Maced. L. 71. ff. de Evict. L. 6. pr. ff. 

 de R. N. 



(i; Olp. Fragm. 17. 4. Gluck, aji ff. T. XXV. p. 

 51. Zimmern., 1. !. p. 6*9. 



