52 COMMENTATIO 



ex /. 19. $. I. C. de Haeret. et Manich. doc- 

 torum est fententia. 



Codex Theodosianus multum etiam juri 

 dotium lucis affundit, praefertim cum fragmenca 

 nobis refervaverit , quae non omnia in Cod. Jus- 

 tin, exftant. Hue referenda esc conflitutio Impp. 

 Constantii ec Constantis: De moribus ac~ 

 tio ultra p erf on am extendi non potest* nee in 

 heredem dabitur^ nee tribuetur heredi. In 

 hoc igitur differc morum caufa a caeteris reten- 

 tionum caufis, quas notavimus. Harum enira 

 caufarum nomine heredes, fi non retentionem, 

 at petidonem feu actionem habent, Digna est, 

 quae apponatur Gothofredi adnotatio de con- 

 filio hujusjegis et fine. Nempe cum Cons tan- 

 tin us M. , inquit, repudiorum caufas ad cri~ 

 mina tria reduxerlt^ adulterU^ veneficii, le- 

 nocinil, et extra hos cafus omnem do fern re~ 

 ftitui idem jusferit , necesfe est et judicium de 

 moribus fublatum voluisfe Constantinum M. 

 Verum quidquid Constantinus valuer it; haec 

 lex notfra aperte docet , C o n s t a n t i n i M. le- 

 gem non obtinuisfe^ quin judicium de moribus 

 ftetisfe, divortiorum caufis alils quam quas C. 

 definiverat? pro jure veteri, permanentibus. 

 Deinde Honorii et Justiniani conilicutio- 

 ne L ii. . 2. C. de repud., repudiis videli- 

 cet cohibitis, morumque judicio fublato, quo 



cafu 



