C O M M E N T A T I O 



visfe tamen ea introducta: cujas quidem rei haec 

 videtur ratio, quod divortia, quamvis religionis 

 Chrisiianae praeceptis parum convenianc, non 

 potuerinc plane tolli, fed Principes cedere de- 

 buerint moribus andquis, quibus exftirpandis 

 erant impares , et ferre debuerunt divortia , ut 

 graviora evicarenc mala (i). Deinde qtiemad- 

 modum olira, ita etiam fub Chrisdanis dos dis- 

 tinguebac nuptam a concubina. Cum nimirum 

 a folemnicatibus , e quibus nuptiae olim pote- 

 ranc probari, abilincndum e>fe cenferent Chris- 

 tian!, et benedictio facerdotalis nondum invalids- 

 fet, inftrumenta dotalia ad probandum matrimo- 

 nium rice contractual inferviebant. Doti autem 

 cum praeesfet Clerus, cum matrimonia fierent 

 interventu Episcoporum et Praefulum Chriscia- 

 norum, imo dotalis caufa referretur inter pias 

 caufas, favor dotis turn conltituendae , turn con- 

 fervandae, debuit augeri (2). Denique mi- 

 nus mirabimur favorem doti ajustiniano tri- 

 butum, fi verum est, quod fcribit Proco- 

 pius (3), Augustani Theodoram mag- 

 nam in jure connubiali regundo vim exercuisfe. 



Ad- 



(1) Clar. de Rhoer, Disf. de eff. relig. Christ, in 

 Jurisprud. Roman, pag. 291. 



(2) De Rhoer, 1. 1. pag. 309-313. 



(3) Hist. Arc. pag. 77 f;qq. 



