J V R I D I C A. 77 



tnoriatur , regularker dotem retinet. Si vero pa- 

 ter adhuc vivat, hoc ita interpretari licet, ac 

 fi avus dotem propter filium dederit, et fenfu 

 quidem proprio, ut ftatimadjicitur, ac fiavus offi- 

 ciopatris pcrfungi voluisfet, quia force dotem dare 

 hie non posfet , ( in cafu fcilicet , quo ejus potestati 

 fuberac), vel nehoc ab illo postularetur. Avi quip- 

 pe officium circa neptem ex officio patris erga 

 filium pendcre exiftimatnr , igitur filio donare 

 volebar. Hinc , fi avus deficiat, habetur, ac 

 C a patre dos csfet profecta, et accio don's illi 

 conceditur (i). Neque aliter obtinet, fi filius 

 exheredatur, cum Temper confilitim praefumicur, 

 patrcm ei hac in re profpicere voluisfe: nee 

 infavorabilis est fententia , ut hoc fait em ha- 

 beat ex paternity quod propter ilium datum est. 



Ultro igitur apparet e dictis , can turn rationem 

 haberi confilii ejus, quid deditec voluit , ut pa^er 

 jus repetendi haberet. Ceterum cerca est regula: 

 nifi pater, vel alter ejus nomine ex hujus bonis, 

 dotem dederit, tune ex lege ipfi non competic 

 actio; qui autem ejus nomine dat, non tantum 

 est mandatarius aut negotiorum gestor, verum 

 etiam curator, qui ex auctoritate agebat, furio- 

 fi v. c. vel prodigi;' imo tune idem esfet, 

 ac fi magistratus pro abfente, in captivitate 



apud 



(0 Hie videtur esfc fenfus L. 6. f. de Coll. bon. 



