J U ft I D I C A. ff 



num egregium dotium fautorem non immerico 

 vocamus. 



Quodfi jam fummam eorum quae disputavimus 

 colligimus, ad haec fere redibic. Ab illis inde 

 temporibus in republica Romana, quibus divor- 

 cia frequentiora reddita funt, i. e. quingends fe- 

 re pose R. C. annis, (ingulare dotium jus ex- 

 (litisfe videtur, quod rei uxoriae nomine, fub 

 formula quantum aequius rnelius celebrabatur. 

 Dos ilia in matrimonio juris gentium tantura 

 ufuveniebat, cum quae in matrimonio juris civilis 

 dabatur, Cmul ac tradita esfet, fui ipfius nam- 

 nm amitteret, et in mariti patrimonium irrevo- 

 cabiliter transiret. Illae aucem rei uxoriae ac- 

 tiones et cautiones varios divortiorum et mor- 

 tis conjugum cafus amplecti coeperunt. Tandem 

 fumma vis vi legis Voconiae dotibus accesfit, 

 quo magis ilia lex foeminarum juribus detrahe' 

 ret: turn enim dos non modo, ut nuptiarum fau' 

 trix, fed ut unicum mulierum patrimonium ha- 

 bebatur. Inde non mirum, legem Papiam Pop- 

 paeam, nuptiarum adjuvandarum confilio latam, 

 dotes diligenter curavisfe. 



Lex Voconia quamvis fenfim fenfimque evanue- 

 rat, quae inde infignes vires fumfisfet dos mi- 

 nime evanuit, et hoc amplius fieri non poterat. 

 Nam moribus dotis datjo adeo inhaerebat, ut 

 fint ea filia honeste elocari non posfet, quiti 



in 



