J U R I D I C A. 



Ep. ad Div. VIII, 7. qui postremus locus pro- 

 bar quoque, uxoribus jam licuisfe a viris disce- 

 dere. Ob hanc igitur divortiorum frequentiam 

 faepius ufuvenire debuit dotium illud jus , dequo 

 jam verbo monuimus. Probe tencamus quod Gellius 

 dicic, cum divortium Sp. Carvilii memorat* 

 turn primum actioncs et cautiones rei uxoriae 

 necesfarias esfe vifas. Nimirum antea non multa 

 fane quaestio de restitutione docis esfe potuic. 

 Nam fi mortc mutrimonium folutum esfet, fi, qui 

 dotem dedisfent, recipere earn vellcnt, ftipulatio- 

 nes fuffidebant; ec divortium raro et non nifi 

 culpa uxoris interveniebat, in hoc iterum cafu 

 ftipulatio valebat: ut quoquo modo finltum es- 

 fet matrimonium, dos redder etur: lie dicam , 

 hoc cafu mojorem adesfe probabilitatem, maluis- 

 fe donatorcs, maritus dotem retineret , prae- 

 fertim fi liberi ex illo matrimonio quaefiti es- 

 fent. At deinde divortiis tarn a parte uxoris, 

 quam a parte mnriti et ob levisfimas caufas vi- 

 gentibus, et fimul dotium datione frequentiore 

 atque ampliore reddita, turn ilipulationes illas 

 non amplius fufficere apparuit; fed proprium; 

 jus rei uxoriae five dotis nomine conftitutum 

 est, quod in bonum et aequum conceptum, cf. 

 /, 8. f. de cap. min. I 36. f. de peculio ex 

 ipfa dotium datione proflueret , rei llatui fuffice- 

 ret , omnium quorum intererat , commoda fpec- 



