J U R I D I C A. 59 



dotis amisfione plectitur (i). Ut vcro per earn 

 fecura praestaretur uxor, haee donatio doti pla- 

 ne respondebat, ec utritisque erac aeqnalis ratio; 

 non tantum racione quantitatum et ftipulationum , 

 fed etiam in praestatione auc promisfione, adep 

 ut, aucta vcl imminiua dote, ad parcm quan- 

 tiratem donatio vel augeretur vel minucrctur (a). 

 Quodfi quis animadvcrtat hanc donationom esfe 

 impropriam et pcnitus deflecrciKcm a natura do- 

 nationis, is fecum reputct, facpe Romanes ad- 

 aptasfe mores, qui obtinebant, aut etiam revo- 

 casfe antiquos, ut praefenti conftilercnt neces- 

 fitati (3). Cum ergo in pejus ruentibus mori- 

 bus, et crescente maritorum perfidia, non am- 

 plius ,de dote plenisfimam haberent fidem in 

 maruo collocatam, videntur exegisfe vel pigno- 

 ra; fed respondebant Diocletianus et Maxi- 

 mianus (4): jure prohibitum csfe, ut pro 

 dote uxorl addicantur quaedam -bona mariti: 

 vel postulasfe fidejusfores ; fed quoque Impp* 



jus- 



(0 Cf. Vinn. ad I. . 3. de Don, N'. 3. 



(2) Vid. . 3. I. de Don. 1. ult. Cod. de Donar. ante 

 nupt. Nov. 97. Cf. et Doct. Dorn Seiffen, I. 1. 

 pag. 43. ut ec Heineccius, Antiq, lib. II. tit. 7. N. 

 18. ibique notae. 



(3) Cf. Clar, den Tex, Disf. de anuq. jur. princ. 

 conft. ferv. pag. 109. 



(4) L. I. Cod. Ne pro dote. 



