7* C O M M 1 N-T A T I O 



erat (i). Edictum praecorium hie quoque eate- 

 nus fuccurrebat, quatenus necesfhas flagirarec. 

 Necesfaritim quippe tantum erat uxori, ac quodam- 

 modo etiam patri , non vero extraneo, qui. dotem 

 fecuram reddere conabatur, qui, fi earn matrimo- 

 nio foluto repetere veilec, itipulatione hac in re 

 fibi prospicere poterat. Necesfarium porro erat 

 in cafum divortii , ac fi marhus prior moreretur. 

 Si morte uxoris matrimonium folvebacur , patri 

 tantum erat necesfarium, quippe ufhatum erat, 

 docem a patre profectam ad eum redire. Nori 

 vero necesfarium erat feminae heredibus , quippe 

 qui tune quoque marico praeferebantur. Si quis 

 rent aliter conftituendam vellet, de dote in utrum- 

 que cafum ftipulari poterat; verum turn in ce- 

 teris mortua uxore non locus erat actioni rei 

 uxoriae, fed quidem actioni ex ftipulatu (a). 

 Tandem dein ita obtinuit , ut cautio ilia tantum 

 ad ipfam dotem pertineret , non vero ad ea 

 bona uxoris, quae extra dotem erant, h. e. 

 quae non in bona mariti erant translata, ac in 

 quibus igitur nee ftipulationes de reflituendo , 

 nee dein rei uxoriae actiones necesfariae erant; 

 veluti fi ea fidei mariti erant commisfa, ut iis 

 ftante matrimonio uteretur, vel fi maritus uxo 



rein 



L. B. de Capite min, L. 30. de Peculfft 

 (2) Cf. Ulp. Fragm, tit. VII. $. 4'7- 



