ji6 O R A T I O. 



momento vel levissimae multitudinis voluntas in omnes partes impelle* 

 retur. Jgitur tantis discentium studiis, ut ait Cicero iu simili re (*), 

 ct magistri inventi sunt, maxime Sophistae illi, e quorum disdplina 

 magni viri prodierunt. Cumqne Prodico et ipse Euripides uteretur di- 

 ccndi doctore, noluit tamen civilibus fluctibus se committere, tantanj 

 ccrnens vel optimorum virorum apud plebem esse invidiam. 



Sed aliud erat doctrinae genus, eadem ilia aetate demum Alhenis cogni- 

 tum, philosophia. Eamdem anteu, post poetas, complexi erant cla- 

 rissimarum civitatium principes ,qui dicendi facultatern et cogitandi pru- 

 dentiam, cum ipsa imperil dignitate conjunxerant. Haec cum ex Ionia 

 potissimum Alhenas percrebuisset , in otiosam abiit ingenii exercitationera 

 et a vitae actione segregata est. Quid de eo dicam, res maxime ob* 

 scuras tnm investigari coeptum esse, de mundi principiis, de siderura 

 motu , coeli conversione; unde Comicorum orta sunt dicteria. Hinc Socra- 

 tes dicebatur primus philosophiam in terram avocasse, cum non nisi 

 de bonis et malis rebus disputaret, et quomodo omnis vita ad modera- 

 tionem et honestatem esset regenda. Sed, qui ex hac nohilissima sapien- 

 tiae officina prodierunt opifices, quurn palaestras, gymnasia, porticus dis- 

 putalionibus occuparent, magnaque essent gravissiinae disciplinae stu- 

 dia , nihilominus obscurum nacta est theatrum philosopbiaj quae, quo 

 magis ad artem et scliolam redacta est, eo longius. a natura, et vitae 

 luce recessit. Ita nullis orationis leporibus philosophi auditores retinue- 

 runt, qui, ut Crassus ait (**), simul ut discus increpuisset^ in media 

 oratione, de maximis rebus et gravissimis disputantena philosophum 

 omnea unctionis caussa relinquebant , itaque levissimam deiectationera 



gra- 



(*) Off*. I. 3 7 . 

 (**) cic. Oral. II. 5. 



