ii4 O tt A T 1 O. 



torura temporibus et communi vita remotum esset; quo magis vetusta 

 umnia sanctara habebant reverentiam, acpaene divina existimabantur. 



Satis credo intelleximus , A. A., quae ratio fuerit veteris Tragoediae^ 

 quae auctoritas, quanta prae aliis artibus et literarum generibus excel- 

 lentia. Sed ejus laudis longe maximam partem vindicat sibi actio ipsa 

 scenae, et dialogus. Hie enim, non dicam humanae naturae, sed Athe- 

 uiensium moribus accommodatissimus erat, quorum vita omnis in pu- 

 blicis et rebus , et commodis et incoromodis , et sacris et ludis erat. Hinc 

 totutn argumentum fabularum fere eeleriori numero atque alternis sermo- 

 nibus proponebatur, nee nisi interdum ad canticorum sublimiorem poe- 

 sin et artificiosum rhythraum vocabatur. ' Idem studium sermonis in op- 

 tiinis quibusque poetis et scriptoribus dominatur. Ita Homerum legente* 

 maxima voluptate afficimur iis locis, quibus sermonis gratissima vicissi- 

 tudine vere in medias res rapimur. Quid Herodoto dulcius ac lenius ,' 

 quid Thucydide gravius et prudentius? quorum t amen uterque vidit , si 

 coniinua narratiene uteretur, null is interpositis colloquiorum imagini- 

 J^us et concionum veritate, fore ut legentium tudia, Atheniensium maxi- 

 tte, torperent. Quid philosophos dicam? Plato quidem cum proxime 

 exciperet eorum aetatem qui principes phiiosophiam sive carmine, sive 

 soluta oratione attigissent , hos nimium a poeseos similitudine recessisse 

 intellexit, et dialogo adhibito , motum ac suavitatem philosophiae insti- 

 tutioni adjunxit, et personarum sermonisque distributione id effecit, ut, 

 quae ars vitae perhibetur, ea ne a vitae verisimilitudine plane abhorre- 

 ret , sed suis ipsa leporibus et venustate et optissima disserendi via , s 

 commendaret et probaret (*). Et Plato, divinus plane vir, si tantam 

 famam obtinuit , quod veluti scenaui in philosophorum disputationes tra- 



(* ) CL WTTTKHBACHIUS , in Epfaold od Cl HICSD1UM p. XLI 



