O R A T 1 O. n3 



Quid, quod hacc aegritudo ex alterius incommodis, cautos reddit nos 

 et munit adversus mala futura ? Noxa enim, ut hoc ipso Prometheo 

 auctorc utar, coeco errore oberrans, ab eo qui nunc laborat, ad aliura 

 deiuct'ps et alium volitat. Atque haec est ilia , quam Aristoteles in Tra- 

 goediae deliuitione posuit , quasi purgatio ailectuum, ct animi medicina: 

 haec erat ilia morum ij/u^aywyj*, quae affectus, veluti quosdam sonos 

 et voces, dexlre tangeret et pulsarel (*): hac nullae philosophorura 

 disputatiouus , nulla argummtatio ratione conclusa, nulla definitio, par- 

 ^itio nulla , certiorem uec elficaciorem afferre potest. 



Sed et vitiorum et virtutum exempla exhibebat : nee tantum ea quae 

 maguis facinoribus cernerentur ,- sed et communibus et dornesticis mori- 

 bus nonnumquam heroes informabat. Et in hac parte , si cujusquara, 

 inaxime vulgi valet sententia, honesta ac turpia acerrime dijudicantis. 

 Quid? Polyxenae anirni rnagnitudinem memorabo? quid? Electrae amo- 

 rem erga fratrem ? quid, Jocastae lacrymas, Polynicem redurem ad- 

 spicientis? Antigonae pietatem in patrem? amicitiam Pyladis et Ore- 

 stis? Mnlite dubitare. A. A., quin ea omnia mirabiles excitaverint bo- 

 ni rectique amores. Vitia autem quam foedo ac tetro adspectu referun- 

 tur? Oedipus Sophocleus, quern nullius flagitii conscientia torqucbat, 

 simulatque divina et humana a se violata esse jura cognovit, ab ipso fas- 

 tig io potentiae, ad turpissimae improbitatis conditionem dejicitur. Cu- 

 jus quidem quamvis sera poena, et inauditum mortis genus, Deorum me- 

 tum et mortis timorem mire confirmabat. Deos quidem ipsos in scena 

 proponi, ac defunctorurn animas excitari , cum Atheniensium n on off en- 

 den t superstition em , turn magnam vim habuit ad fidem lictis rebus fa-, 

 cieadam. Hoc enim sublimi et mirabili genere opus erat, quod a specta- 



to- 



(*) PLATO, de eloquentia, Phaedro p. 271, D. PLCTXHCHDS, Per id. p. 16 1, D. 



P 



