1 10 



O R A T I O. 



Hucusque, A. A., satis a me dictum essc arbitror de origine et caus- 

 sis Tragoediae. Atque jam multos fore Vcstrum suspicor, qui aliud 

 quid a me exspcctent, quique scrmonem omnem meum in tritis et per- 

 v u Igatis rebus consumi mirentur: quae sit tandem Tragoediae vis tanta, 

 quaeritis, ut ejus commendatio non frustra a me suscepta videatur. 

 . Tragoedia, non rhetorum, sed Platonis definitione, est imitatio vitae, 

 non ad risum, ut Comoedia, sed rei seriae, gravis et magnae. Quae 

 cjus indolee quum talis fuerit, erunt, opinor , qui existimerit genus hoc 

 ab Atheniensium abhorruisse levitate , uec nisi nugari solitam fuisse 

 Graeciam , 



Sub nutrice puella velut si laderet in/cms. 



Ut mirum fortasse videatur, et tamen verissimum sit, nou tanium ad 

 illas fabulas spectandas adolescentes a majoribus natu deductos esse, 

 velut in quamdam sapicntiae disciplinam, sed longe maximam in his 

 spectaculis audientium multitudinem , acerrima sludia fuisse ( * ). Jgi- 

 tur cum ex heroica aetate personas assumeret fortunae vicissitudinibus 

 in alterutram partcm, vitiis item et virtutibus claros et illustres, pri- 

 mum illud consequebatur, ut quotidianae vitae speciem, sed in sublimi 

 positam exemplo, referret, cujus et vim universi agnoscerent et ma- 

 jestatem suspicererit: turn, ut misericordia et terrore ciendo incredibili- 

 ter homines vel ad honestatem cxpetendam, vel ad turpitudinem fugien- 

 dam commoveret.' Percellebat enim spectatores rei parlim verae parlim 

 fictae atrocitas et magnitude, praesertim cum verborum facibus senten- 



liarumque insignibus pertexta ct amplificata accederet oratio. 



Ani- 



(*) JUUSTOPJI. Ran. io38 n3o. PLITO. Legg.ll. p. 658. Z). I.TJCUN. Lc. 



