7 o LEYDENS HOOGESCHOOL 



Een Vorst, die kunsten mint, vcrlichting hoog waardeert,' 

 En wijsheid als de zuil van zijncn zetcl ecrt, 

 Hcrbouwt haar tcmpelen , vcrrijkt met zijne gaven , 

 En wekt haar priesters op, om d'ouden rocm te staven. 

 Juich, o niijn Vaderland ! juich, Leyden! dat uw wal 

 Van jubelzang weergalme en vrolijk feestgescbal! 

 Uw School, ten hoofdverblijf van Pallas uitgelczen, 

 iet haren Stichter weer als uit zijn graf verrezen. 

 Haar lacht een toekomst aan, vol glans en heerlijkheid, 

 Die, door zijn' geest bezield, zijn Naneef haar bereidt. 

 Kom, Pallas priestrenschaar, dat we onzen danktoon mengen. 

 En 't otter van ons hart den besten Koning brengen, 

 \Viens vaderlijke gunst ons minzaara tegenlonkt, 

 En 't heiligst ijvervuur in onze borst ontvonkt. 

 Het was hem nict genoeg, de bocijen los te acheuren, 

 \Vaardoor de geest bekneld niet vrij zich op kon beuren j 



: hij ontsluit ons nog de schoonste gloricbaan, 

 schenkt ons lust en kracht, die moedig in te slaan. 



Ja, Vader van uw volk ( dien naam toch zijt gij waardig, 

 n op dien titel is uw eedle ziel hoovaardig ) 

 Wij willen voorwaarts spoen op 't ons geopend spoor, 

 En zorgen, dat hicr 't licht van kennis heerlijk gloor'. 

 Wij willen 't heil der jeugd onze eelste krachten wijden, 

 En in het letterperk voor J^eerlancls grootheid strijden. 

 JDit zij de schoonste dank, uw vadcrzorg gebragt; 

 Een dank, die mccr U slreelt, dau woordenzwier en pracht. 



