HERSTELD. 69 



En 't jeugdig heldenpaar , dat zijnc zijdc kroont, 



Oiis borg, dat strafloos nooit 'sJLauds vrijheid vvordt gehooud. 



Ja, Vader van uw volk, wij durfden heil voorspellen , 

 Toen gij, door God geleid, uw Neerland kwaamt herstellenj 

 3\Jaar al den zcgen, ons in uwe komst bereid, 

 Erkcnt ons hart eerst thans met warme dankbaarheid. 

 Dan 't eischt een' hoogren toon de weldaan af te raalen, 

 Die gij met milden stroom op land en volk deedt dalen; 

 En stouter Bard, dan ik, schets' d'onverwinbren moed 

 Van uw doorluchte Zoons met verwen vol van gloed. 

 Hij vlechle in zijnen zang nooit dorreiidc eerlaurieren , 

 Om 't edel heldenhoofd uws oudsten tclgs te sieren, 

 Die, moedig als een leeuw, wien niets verschrikking baart, 

 Het razend everzwijn gostuit heeft in zijn vaart, 

 En uit wiens heerlijk bloed, voor 's lands behoud vergoten, 

 De sclioonste zegepraal der vrijheid is onlsproten. 

 Mijn zwakke nimf bezwijkt bij zoo verheven stof. 

 Zij zing' der wijsheid bloei dit zij haar hoogste lof. 



Ik groet u, vol van vreugd, die 'k magtloos ben te smoren, 

 o Heerlijk morgenrood, dat ik in 't Oost zie gloren, 

 Van kunst- en wijslieidsroem. Rijs, zegenbarend licht, 

 En sprei UAV glansen uit voor ons verrukt gczigt! 

 Kaats INe^rlands luister af op 's aardrijks verste deelen, 

 Eu luat weer volk bij volk zicli in dien luister streelen ! 



1 3 



