65 LEYDENS HOOGE-SCHOOL 



Van 't helder blij vcrschiet, dat in do toekomst Jacht, 



Nadat Gods vaderliefde ons redding hccft gcbragt. 



Ach! Neerlands gloriezon, sints lang op 't droelst aan 't taneu, 



Ging onder in een zee van rookend bloed en tranen : 



Zijn naam was uitgedelgd, zijn welvaart lag vcrmoord, 



En zelfs de zucbt der smart werd door r t geweld versmoord. 



En moest dan wetenschap ook met haar r glans zien dalen? 



Kon Pallas tempel nog met d'ouden luistcr pralen ? 



o Dwaze, weet gij niet, dat *s afgronds vloekgenoot 



J\og nimmer een verbond met licbt en waarheid sloot? 



JHij scliuwt, hi] haat het licht, bij welks gevreesden luister 



Zijn duivlenaard zich toont in zijn afschuwlijk duister, 



De waarheid zich aan 't oog, dat liij verblindde, ontdekt, 



En in den slaaf 't gevoel van vrijheid wordt gewekt. 



^3een wat de logen u, mijn Neerland, mogt beloven , 



Het was uws dwinglands deel uw helder licht te doovcn : 



En gij, o Leydens School, 's Lands oogelijn voorheen, 



Zaagt uwen roem welhaast gcheel in 't stof vertrecn. 



Maar Hij, die 't Vaderoog zoo vaak tot Neerland wenddc^ 



Zag , vol ontferming , thans ook neer op zijne ellende 



Zijn magtige arm verbrak den slaf der dAvinglandij , 



lin Neerland was gered en adomde weer vrij. 



Een telg van 't achtbaar Huis, dat Spanjes magt verplette, ! 



Aan Frankrijks .overmoed tot twcewerf palen zette, 



Werd, bij 'tgejuich des volks, dat vreugdctranen schreit,. 



Door d'Allerhoogsten zelf zijn crfdeel ingeleid. 



De schepter, dien zijn hand, op aller burgren hede,. 



Aanvaardde, werd ons 't pand van eendragt, heil en vredc > 



* 



