H a S T E L D. 



Waarheen vervocrt me uw lof? kon ik dien waardig zingcn r 

 'k Zou, Pallas dierbre Stad, uw' hoogsten roem voldingen. 

 Maar neen: gij vergt mijn licr dit vruchtloos pogen niet, 

 Daar volk bij volk zijn' naam ecastemmig hulde biedt. 



Twee eeuwen, sints voor u vol wisling heengevlogen, 

 Verdoofden niet uw' glans, die schitterde in elks oogen. .;>,|JU 



Hoe werd door gansch Europe uw heiligdom betreen, 

 Toen bier Geneeskunst haar geheimen kwara ontleen, 

 BOERHAVB, door uw' raond! Hoe zaagt ge uw glorie rijzcn, 

 Toen SCHULTBNS bier bet ccrst den regten weg ging wijzen, 

 Die tot de scbatten leidt, waar 't Oosten roem op draagt; 

 '1'oen 't licht van HEM STEIIHUI s de neevlen had verjaagd^ 

 \Vaardoor uw Godentaal, o Hellas, was verdonkerd, 

 "Wicr luister onbewolkt tbans in onze oogen flonkertl 

 Ja, waar ook ous gezigt langs uw gedenkrol weidt, 

 't Vindt overal uw' roem door hare blaun verspreid : 

 En, scboon ook Nederland Apol nicer tempels wijdde, 

 Hct was uw luister toch , waarin 't zich nicest verblijdde. 

 Dan, acb! door vuilen damp, uit 's afgronds poel verwekt, 

 \Verd deerlijk ook uw glans bczoedeld en bcvlekt, 

 En dreigde eerlang gebeel in donkren nacbt te smoren, 

 Toen 't monster, in Gods toorn tot 's aardrijks vloek geboren, 

 Het magtloos Nederland, door plagen afgemat, 

 Met zijne knods verplette en op de lenden trad. 

 6 Tijd van rouw en smaad, wijk ccuwig uit onze oogen! 

 Maar neen : uw donkerheid moge ons den glans verboogen 



1 2 Van 



