R E D E V O E R I N G: 



i 



ons aan dczelve onderwerpen moesten , in het openbaar gezegd (i); 

 en ik verheug mij , hct toon gezegd te hebben , om thans van de altijd 

 onedele bemocijiiig vrij te zijn, om gevallene zaken nog verachtelijker to 

 makcn. 



Vcrre is het dan ook nu Van mij , om , ten geyalle van eenen andercn 

 gecst dcs tijds, het goede te wilien ontveinzen of verdonkeren , waar- 

 door zich deze instellingen zouden hebben kuunen aanbevelvn. Ik heb 

 altijd het openbare en meer strenge onderzoek naar de bekwaamheden 

 van hen, die op wetenschappelijke rangen aauspraak maken, toegejuichtj 

 ik hcb het eene verbetering gevonden , dat niet langer de willekeur van 

 ongeoefende , en met de \votcnscbappen oribekende jonge lieden , over den 

 loop dor studijHn kon beschikkeu; maar hoe gebrekkig is de Fransche 

 wet ook duar , waar zij andcrs aanbeveling schijnt te verdienen ? Hoe on- 

 doelmatig is in de meeste gevallen dit onderzoek naar bekwaamheid ge- 

 ordend? Hoe onwetenschappelijk is de loop der studien in vele vakken ge- 

 fegeld? Hoe kleingeestig en bekrompen ziju de middelen , welke de be- 

 koming der vereischte kuudigheden moetcn Avaarborgen ? En hoe wcinig 

 is dit alles , wanncer het op de waardering eener geheele inrigting aan- 

 komt , welkcr in het oog loopend doel geen ander dan dit was, om ook 

 in de beocfening der wetenschappen dien krijgsmatigen geest van onder- 

 gcschikthcid en wcrktuigelijkheid te doen wortel schieten, waarop het 

 goheele stelsel van f rankrijks overheersching rustede? 



Heil dan, Mijne Hoorders ! heil hct Vadcrland en de wetenschappen , 

 dat ook dit gedcnkstuk onzer onderdrukking , ook dit overblijfsel onzer 



vrccin- 



C i ) In raijne Eedevoering, bij het opcnen der algeraeene Vergadering der 

 Tlollaudsche Maatschappij van Kunsteu en Wetenschappen , op den a6 September 



C 3 



