142 J. M. K E M P E R, 



solvit intra bicnnium prudcns atque modcrata Regis constantia. Quara 

 liberalem, ut ajunt, legem extorquere anteriores conatus non potue- 

 vunt, cam liberalissimara sponte Rex constiluit. 



Quod ab imperante lieri potuit, ut tcmporum condition! responderet 

 institutio, factum est; nova snpellectili Academico addita sunt multa, 

 et quae aderant, aucta sunt vel augebuntur proximo. Quod superest 

 riobis demandatum videmus, professoribus et studiosis, qui profecto, 

 quanta sint , quae ex tali publicae institutionis emendatione nobis 

 nata sunt oificia , nunquam obliviscemur , vcrum , ut ne frustra nobis ilia 

 contigisse dicatur, laeto et alacri animo omnes annitemur. 



Sed nequaquam bona haec et laeta efficient, ut fatorum, quae proxi- 

 ma Academiam afflixerunt, nos oblivio capiat. 



Communis fuit omnium laetitia, cum et FREDERICUM GUILIEL- 

 JVIUM BOERSIUM, virum bonoratissimum , inter Academiae Curato- 

 res ad moderamen rerum Academicarum vocaverat Regis sapientia j opti- 

 mi enim viri subtile in judicando ingenium, elegantem et in orani vita, 

 tampublica quam privata, fructuosam doclrinam,, ardentemque erga bo- 

 nas literas , et Lcidensem Academiam , amorem cognoscebant omnes. 

 Communem nunc omnium dolorem testantur , qui nunc tristes in locum 

 optimi yiri morte vacuum conversi sunt oculi ; nee profecto magis aliquis 

 BOER si i dcsiderio afiectum se in hac ipsa solemnitate sentire potest, 

 quam quidem me nunc ailligi sentio, qui et amicitia, et laboris in adum- 

 branda nova hac Academiarum institutione societate, cum BOER si o 

 junctus, quantum Academia perdiderit , magis etiam quam caeteri, et 

 facilius aestimare possum. 



Vcrum salva est, quam in oculis et deliciis BOERSIUS babuit, Aca- 

 demia. Salva erit, ct in dies magis etiam magisque post novam institu- 

 tionem splendore crescet, quamdiu vos eodem, quo nunc flagratis, ar- 

 clorc, et Palriae cl Academiae hoaorcm sustincre pergatis, juvenes optimi, 



Lei- 



