:36 J. M. K E M P E ft; 



Ik behoof U met te vragen, Toehoordcrs , wat gevoel het lezcn van 

 dit besluit in U heeft opgewckt. Uwe toejuichingon hebben bcter en lui- 

 der gesproken , dan ik zoude kunncn doen ; maar niv hart beklaagt zich 

 ttiet mi] nu diibbeM, dat ons oog den Voorst hier vrucbteloos zoekt, die 

 voorzeker op geen treffender wijze, dan door dit geschenk, aan alles, 

 Wat ik gezegd heb, kracht en klem konde bijzetten. Ja, geeerbiedigdc, 

 doch niet minder geliefde Vorst! Gij hebt U aan onzen openbaren dank 

 onttrokken, maar de dankbaarheid en zegen van ons hart volgt U overal. 

 Juichend zagen wij de terugkomst van den schat, die reeds als de be- 

 zitting uwer Doorluchtige Voorouders de roem van het Vaderland was, 

 .te gemoet, omdat wij daarin de herkrijgiiig van uw wettig eigendom aan- 

 .schouwden, en de voldoening, die Gij daarbij sraaken moest, ook vol- 

 doejiing was voor ons eigen hart; maar dit eigendom vorderdet Gij slechts 

 terug, om het eerste schitterende offer op het herstelde Vaderlandsclie 

 altaar der wetenschappen te brengen! Dit is meer, dan waarvoor wij 

 Woorden hebben, na alles, wat wij reeds aan U verpligt zijn ; en zoo 

 Jang Leydens Hooge School bestaatj zoo lang het Hollandsch hart nog 

 van alle dankbaarheid niet geheel ontaard is ; zoo lang het belang der 

 wetenschappen en der geleerdheid nog in staat is ^ om het vuur van geest- 

 drift op te wekken; moet in Leyden de lof weergalmen van den Vorst ^ 

 die nog meer dan de eerste WILLEM voor ons gedaan heeft! > 



En nu keere mijne rede zich tot hen, voor wie de aard dezer plegtig- 

 heid eenige woorden zoude vorderen, indien ook mijn hart mij daartoe 

 niet aandrong. 



Ontvang dan gij , in de eerste plaats, mijnen openlijken dank, edele 

 l\ o CLL \ Alles wat de herinnering van raijn thans eindigend Akademisch 

 Lestuur voor mij aangenaajns heeft,. ben ik grootendeels aan U verschul- 



digd. 



