K E D E V O E 11 I N G. a5 



de schoonste stammen, onder den dwang der kunst, in ecne.heg ge- 

 plant; ook bij de rijkste kracht van wasdom, bij de gunstigste wisseling 

 van regen en zonneschiju. Maar de boom , die zich in het open veld 

 verheft, die de voeding der natuur in licht en lucht van alle zijden in- 

 ademt, terwijl zich zijne takken met majesteit naar alle kanten uitstrek- 

 kenj wilt gij weten, wat het is, dat hem tot een sieraad der geheele 

 landstrcek, tot een' zegcn voor den afgematten landman gemaakt hecft? 

 het is vrijheid alleen, en onbelemmerde ontwikkeling ! 



En toch hebben wij, inwoners van het land, dat aan vrijheid van den- 

 ken en lecren zijnen staatkundigen bloei nict alleen , maar ook zijnen let-* 

 terkuncligen roem , te dankenheeft gehad; toch hebben wij ze moeten dra- 

 gen , de ketenen , waaronder alle ware uitbreiding van kennis moest weg- 

 sterven! toch hebben wij moeten leven onder wetteu, welke alle ver- 

 spreiding van licht , als een uitsluitend regt , aan de van Staatswege be- 

 staande inrigtingen toekenden; welke geheele vakken van kennis, als ge- 

 Taarlijk voor de magt des dwingelands, uit de reeks der wetenschappen 

 wegvaagden; en in vele der nog behoudene zelfs de wijze van voordragt 

 bcpaalden , om toch elkcn straal van licht te verhoeden, waarbij zich 

 het gedrochtelijke van Europa's toestaud in deszelfs ware gedaante ver- 

 Wonen moest ! Maar het nakroost van den.EERSTEN WILL EM leefde 

 nog ; de herstelling kwam , van waar de grondlegging gekomen was ; en 

 het werk, door den Vestiger van onzen Staat begonnen, zien wij thans 

 nog luisterrijker door zijnen Opvolger voleindigd. 



Ja, met blijdschap lees en herlees ik de bepaling (*), welke het aan 

 iedcr zonder onderscheid vrij stelt, om zijn Jicht aan anderen ten nutte 

 te maken j met genoegcn zal ik de vergaderingen bijwonen , welke mij en 



al- 



' ^*) Zie Art. a der Wet op het Hooger Onderwijs. 



D 



