34 LOFREDEN. 



len in het ryk der wetenfchappen zich verheffen kon , 

 en zich geerne getrooste om onder duizenden alleen 

 te ftaen , zoo hy zich flechts verzekeren mogt , dat 

 cte waerheid zyne medgezellin bleef. Voegt nu by 

 deze weinige grondtrekken een geest van orden en 

 ftipte naeuwkeurigbeid , die geene belangryke kleinig- 

 heden over het hoofd ziet. Een brandende zuchttot 

 kennis en geduurige vordering , die alles verteerde , 

 en gelyk een onleschbare dorst, alles verzwolg. 

 Een yver en werkzaemheid etndelyk, daeraen ge- 

 evenredigd , gefeed om over bergen van hindernisfen 

 heen te Happen , en niet gedachtig aen de zwakheid 

 Van dat ligchamelyk omkleedfel, 't welk de geest, 

 In de overmact zyner onbeperkte weetgierigheid af- 

 flyt 9 en v<56r deszelfs tyd doet venvclken I 



Zoodanig was de man , en ook zoodanig moest hy 

 zyn, die zich vermeten mogt, om als aen het hoofd 

 der wetenfchappen zich te plaetfen , zich tot derzel- 

 Ver fchutsheer te beiioemen, den bloey d'cr befchaef- 

 de kennis in 't openbaer te bevorderen , en te beftuu- 

 ren tot welzyn zynes Vaderlands. Het licht , dat in 

 2yn eigen hart ftraelde , weilschte hy ook voor ande- 

 reh te doen opgaen; het genoegen, dat dc kennis 

 der waerheid hem gaf, wenschte hy met dtiizefiden 

 te deelen, eh de roem eener verlichtc natie, wildc 

 hy, dat het doel ware, waer na zyhe landgenooten 

 ftreven zouden, 



