16 LOFREDEN. 



by de vcrklaring van gedenkfchriften , in tael en ftyl, 

 in zeden en denkwys zoo onein/ig vciicbillende van 

 de vuortbrengfels onzer latere eeuwen, alle deze hin- 

 dernisfen ovenvon hy door ecu en yvcr, welks g-root- 

 heid fleetns geevenacrd wierd door deszelfs belange- 



Wanneer zich eenig gewigtig ftuk der bybel- 

 belkennis, als zyne navortching waerdig, aen hem 

 voorflelde , (en nimmer ontbrak het hem aen ftof tot 

 zoodanig onderzock) dan trachtte hy -aenftonds in 

 den geest van het zelve door te dringen, en met zyn 

 onderwerp zich gemeenzaem te maken ; hy raedpleeg- 

 de zyne eigen opgezamelde kundigheden , hy raed- 

 pleegde de beste fchriftverklaerders , vergeleek dezel- 

 ve onderling, dacht en overpeinsde, en rustte niet 

 tot dat alle zwarigheden voor hem vereffend waren 5 

 eh de overtuiging der waerheid als een heldere (Irael 

 zynen geest verlichtte. Eenen man 9 die niet flechts 

 een fchat van belezenheid bezat, maer ook van al 

 wat hy las de kern voor zich behield , en de ongefta- 

 digheid van het geheugen door eene vlytige pen te 

 hulp kwam; wicns omftandigheden en fmaek hem in 

 flaet flelden , ora de beste fchryvers te kiezen en te 

 verzamelen : zulk eenen man kon het aen geene hulp- 

 middclen ontbreken , om dit gedeelte der geleerdheid 

 Aiet goeden uitflag te bearbeiden. 't Is waer, e'e'ii 

 noodzakelyk hulpmiddel, de kennis der oude talen, 

 Waer in de gewyde bladercn befchreven zyn, en in 

 H >by bonder der Flebreeuwfche fpraCk , oritbrak hem. 

 Doch meent gy ' dat ' ook dit belctfel onoverkomelyk 

 ) was 



