LOFREDEN. jp 



gcdachtenis u als Leden dczer aenzienlykeMaetfchap* 

 py dicrbaer is en zyn moot, en gy . zult derhaiveu 

 uwe acndacht wel willeu vernieuwen, om voor eeni- 

 ge oogenblikken weder met my te rug treden. 



Om een regtfchapen voorftander van wetenfchap ett 

 konst te zyn; om ze uit een beter grondbeginfcl , 

 en met beter gevolg, dan uit louter dwaze eerzucht 

 te bcfchermen; om met yver, met verftand en me.t 

 vruciit derzelver bloey te bevorderen , rnoet men zelf 

 de wetenfchappen beminnen; men moet fmaek voor 

 dezelve, eene onleschbare dorst naer derzelver be- 

 zitting gevoelen , men moet ze beoeffenen : dat is 

 met weinige woorden , men moet, met een befchaafd 

 verftahdj kennis en geleerdheid hebben opgezameld. 

 Gy ziet , M. H. dat ik ditmael niets vordere , dat in 

 uwcn VAN DE PERRE niet overvloedig gevondeii 

 wicrd. 



In zyne kindsheid en eerfte jongelingfchap open- 

 baerde zich zyn aenleg voor de Wetenfchappen in 

 eene onbeperkte weetgierigheid , waer aen alleen ont- 

 brak een gefchikt voorwerp om zich op tevestigen, en 

 de vereeniging van den arbeid der onderzoekende 

 overdenking met de levendigheid der ontluikende 

 genie. Een vernuft, ryk in vinding en gedachten, 

 bekoord door nieuwe ontdekkingen , en vatbaer voor 

 zinnelyke fchoonheid en overeenftemming, gepaerd 

 met een geest van overleg en naeuwketirigheid , moet 

 2ieh allereerst op de natuurkundige wetenfeliappen 9 



B 2 ea 



