L F R E D E N. 



vcinsde genegenbeid, als door mynen mond , wilder 

 uitftorten. 







En waerom zou deze naeuwe betrekking my ver* 

 liinderen, orn aen uw oogmcrk, naer myn vermo- 

 gen, te voldoen? Vertrouwt men dan den vriend 

 van eenen waerdigen man zoo weinig groote gevoe- 

 lens toe 9 dat hy deszclfs nagedachtenis door vleyery 

 zou kunncn ontecren? Of kan de tael des barren % 

 fchoon door de dankbaerheid ingegeven , en door de 

 aendoening bczield , nict tevens den ftempel der 

 waerhcid dragen ? 'tis waer! de dankbaerheid, de* 

 vriendfchap verzvvygt de deugden hares weldoeners 

 niet; zy juicht, zy zegepraelt over dezelve en haer 

 hart vvordt welfprekend by derzelver optelling; maer 

 men vreeze niet, dat zy deze deugden zal trach- 

 ten op te tooycn. Daer , waer de helderfte dag 

 van dezelve ZOLI afftralen, fpreidt de vriendfchap 

 den fomberen iluyer der weemoedigheid over haer 

 nit, op dat hare fchittering het uitgeweend oog 

 niet beledige. Hare bevende lippen kunneu geen lof- 

 trompet doen klinken , en de trillende hand der droef- 

 heid kan geen trotfchen eerzuil onderfchragen. De 

 hoogmoed heeft Piramiden gefticht en Maufoleen gc- 

 bouwd, maer wat kan vriendfchap en dankbaerheid? 

 Helaes ! zy kunnen peinzend en met een ftikkentf. 

 hart by het 'zwygend overfchot nederzitten ; zy kim- 

 nen het, wanneer haer deze laefFenis vergund wordt, 

 met hare tranen bedaeuwen , en he$ is hare uiterfle 

 poging een handvol geurige bloemen op te zamelen ? 

 en op deii bevochtigden grafzerk uit te ilrooyen! 



AS. ' 



