a si 



: i :> 



. . 



LOFREDEN 





. 

 WEL EDELE, ZEER GELEERDE HEEREN! 



_ 'ffchoon ik het gewigt gevoele van hat \verk, 

 dat gy my hebt opgedragen , en 't weik ik in dit uur 

 moet volbrengen : ja fchoon ik het altyd voor eena 

 uiterfte poging des menfchelyken verftands heb ge- 

 houden, de deugd naer waerde te verheffen, (jn, in 

 den naem eener verlichte Maetfchappy, die geheilig- 

 de (chatting van hulde en erkfentenis te betalen , die 

 zy aen de verdiensten en aen de asch van groote man- 

 hen zoo onbetwistbaer verfchuldigd is: offchoon ik 

 thans, tnisfchien meer dan ooit, het gebrekkige my- 

 tier oeffening en de bekrompenheid myner vermogens 

 tefefFe, om aen uw oogmeit, e veelligt pok aen 



A 5. 



