1 1 6 A. VAN SOLINGEN, ANTWOORD 



wyl wy niet twyfelen , of wy sullen 

 een groot gedeelte der zwarigheid 

 (zoo niet geheel) doen vervallen , 

 wanneer wy onze gedachten over de 

 manier, waarop zulk een leerftellig 

 onderwys der rekerikunde behoorde 

 ingericht te worden , verder zullen 

 uitbreiden. 



Ten tweeden : dat men fomwylen 

 meer opgeeft van de onvatbaarheid 

 der jeoigd , dan inderdaad waar is : 

 " daar ik my verzekerd houde, dat 

 de rede, waarom de meeste lieden 

 zoo ongefchikt zyn om regelmatig 

 en ftreng te denken , veel minder 

 behoort afgeleidt te worden van ge- 

 brek aan vermogens ; dan wel van 

 de verkeerde plooi , welke men aan 

 him denkvermogen , by deszelfs ont- 

 wikkeling, gegeven heeft: deels door 

 het blindelings aan het gezag van an- 

 deren te onderwerpen ; deels door 

 hen, werktuiglyk, in den godsdienst, 

 de rekenkunde , of andere kundighe- 

 den te onderwyzen: zonder dat men 

 hun verftand eenige oefening of aan- 

 leiding geeft , om voor zichzelve te 

 denken : daar integendeel , 200 

 men al vroeg werk maakte, om der 



jeugd 



