154 A. VAN SOUNGEN, ANTWOORD 



Dus heb ik, fchoon op eene verkorte 

 nrnnier , hetzelfde gedaan , als of ik 

 den divifor telkens eenmaal van hec 

 dwidendum had afgetrokken. 



Uitdit voorftel kunnen verfcheide ge* 

 volgen worden afgeleidt: zoo met be- 

 trekjcing op de meenigte van getalmer- 

 ken in den quotient ; de proeve der mul~ 

 iiplicatie : als op de verfchillende verkor- 

 tingen, waarvoor de divijie vatbaar is, 

 wanneer namelyk, zoo wel in den divifor 

 als hetdividendum , of in een van beiden , 

 de achterfle getalmerken nullen zyn. 



Wanneer de divifor in het dividen* 

 'dum niet opgaat, zoo houdt men ali~ 

 quotifche deelen over van zulke een- 

 heden , welken in den quotient warden 

 uitgedrukt; en men verkrygt, volgens 

 het boven opgegeveng, eene breuk, 



Na dan tlvorens eene genoegfame 

 fneenigte voorbeelden te hebben op- 

 gegevenvande^Vf/?^: volgen in deor- 

 -de eenige iheoremata over de eenzelvig- 

 heid van breuken , die op verfchillen- 

 lende wyzen worden uitgedrukt: met 

 ^anduiding der reden, waarom zulke 

 breuken^ van verfchUlende uitdrukkin- 



gen 



