109 



centiora systemata prac ceteris Koerberi logices, quam dicunt , singular! con- 

 stantia: nequco tainen scntentiam meam supprimere, nimiam ibi thalli na- 

 turae attributam osse vim ideoque formas longe inter se remotas ct diremp- 

 tas, quae hand cuiquam, ut inea quidetn fert opinio, potcst esse dubium, 

 quin arctissiine sint conjunctae. Nee possum dissimulare, induxisse me ani- 

 inuin quod nonnullis, perbene scio, insanuni paene videbitur syste- 

 maricam quondam liclienum dispositionem, ad discrepantiam sporarum pri- 

 mario habito respectu , aequis omnium postulatis esse satisfacturam, at 

 talc systema priusquam rite concinnatum potcrit prodire et applausu salutari, 

 permulta jamdum praetervisa vel non satis intellecta didicisse opus erit et 

 perspexisse. Hoc in opusculo distributionem, quam dedit Pater, lichenum 

 inaxime secutus sum, quibusdam tantummodo rebus mutatis. Prima ibi di- 

 visionis ratio summorum, quos omnes agnoscunt admittuntque scriptores, 

 ordinum (Heterolichenum atque Homolichenum) in apotheciorum in- 

 dole quaeritur, undc in quattuor analogas series discedunt, quarum cujus- 

 que formae optime evolutae (tliallo scilicet fruticuloso praeditae) agmen du- 

 cunt. ') Neminem quidem minus, quam me ipsum, fugit, quantis et hoc 

 systema vitiis et infirmitatibus deformetur, sed ex altera parte tot mihi vi- 

 sum est virtutibus commendari, ut vix eo uti dubitem, donee aliud sit pro- 

 latum, cui primas omnium consensu partes deferre liceat. Quod temporis 

 spatio non admodum longo interjecto fore ut assequi contingat, mira et in- 

 solita, quae in liac Botanices parte novissimis annis apparuit, laboris indu- 

 stria ardorque et studii subtilitas atque acumen laete probeque spondet. 

 Ad generis deindc notionem quod attinet ambiguamque hujus inter- 

 pretandae et defmiendae rationem, in majores etiam incidi difficultates, quum 

 non dissentiant modo de hac re plerique hodierni lichenologi, sed acerbi- 

 tate etiam parum conveniente onmem sibi ipsis auctoritatem vindicantes, 

 derogantes ceteris quod cuique sit pcrsuasum, ut ratum fiat et compro- 

 batum, contendant. Qua in re neutro studui consulto inclinare: neque enim 

 sententiae potui subscribcre, ex qua genera antiqua "in plura separare aegre 

 ullius esset utilitatis, quum subdivisionibus stirpes varias specierum complec- 

 tentes (? tibus?) propositum idem adtingatur atque simul evitentur nomina 

 nova, quae fere semper memoriae scientiaeque sint molesta'' ideoque oportere 

 "genera, quantum fieri possit, ante accepta et a patribus scientiae creata, in- 

 tegra servare" nee facere potui, quin in exigua solum thalli formae spo- 

 rarumve magnitudinis differentia positam nova condendi genera caussam ni- 



I) Non magna adiuoclum re vera exstat inter hunc genera disponendi modum et a Cel. 

 Koerbero adliibitutn diaerepanlia; in eo cst sita, tjuod quae ab altero affines existimantur formae, 

 ab altero hae pro analogis hnbentur. 



14 b 



