110 



mis artilicialem esse naturacqiie abhorrentem opinantibus assentirem. lllius 

 si proprie rationem habeinus sententiac, non modo quo ma jores i'aciat scien- 

 (ia progressus et ultiinis lustris quain maxime insignia cepit incrementa 

 , eo mihi incptior videtur uiagisque incommoda, sod otiain sibimet ipsi 

 haud satis earn convenire, clarc patct. Nam erratum illucl, nova gencrum 

 1 101 n in. i scientiae esse molesta '), ut omittam nomcnclaturam enim, ut 

 ajunt, botanicam, qualis his ipsis sit "patrisque scientiae" Linnaei fucrit tem- 

 poribus, si respexerimus, diversissimam undique nobis oblatam speciem in- 

 veniciuus , certo mihi certius videtur, non molestius saltern esse memoriae, 

 unit HI generis nomen, licet major sit corum numerus, memoria tenere, quam 

 aliud latins patens et nova insuper subdivisionum vel sectionum, in quas 

 abeat, sive nomina sive characteres. Eoque minus reprehendendum 

 puto , hoc me praeceptum neglexisse, quod ipse auctor ita tantummodo id 

 curat servare, ut, quum de generibus ab aliis scriptoribus propositis agitur, 

 eo se tueatur, minime vero, quum, notas plus minus leves citans, nova ipse 

 creat genera , ejus sit memor. 



Exposui jam supra, in generibus agnoscendis ut media sequerer, 

 opcrain me dedisse, communi generis nomine species comprchendens, qua- 

 rum quum forma thalli turn externa et intcrna apotheciorum structura cer- 

 tain o lie rant et constantem congruentiam. In quo Maxsalon^ii , Kocr/ieri , 

 Trevisanii aliorumque vestigia persecutus, magnam jure formae, colori, struc- 

 turae sporarum existimavi aiictoritatem esse conciliatam; contra milii profi- 

 tendum, perexiguam nimirum ad spermogonia curam et attentionom me con- 

 tulisse, [>artiii) quod multo f|i.iam sporarum paucioribus hae particulae com- 

 potes sunt difFere'ntiis, partim quod de vera eorum natura prorsus fere 

 dubii et incerti hactenus pendemus, partim dcnique quod nimia corum mi- 

 nuties haud contemnenda objicit impedimenta, ne characterum inde quaesi- 

 torum ad practicum quidem usuin utilitas sit memoranda. Sum ta- 

 inen ad credendum propensus, in plerisque dumtaxat, quae admisi, generi- 

 bus nihil singularum specierum spermogonia partesque eorum internas inter 

 se recedere. Sed etiam has, quas nuper edidi, in generibus terminandis 

 amplexus sententias, anceps saepe animo haesitabam, et nonnullis locis 

 ingenue libereque eloqui non vereor genera quacdam jam recepta ut in 

 iinuin cogerentur, valde inclinabat voluntas. Ast ubi non afl'atim habebam 

 mihi pcrsuasum, vera esse, quae arbitrarer, aliorum interea auctorum opi- 



I) llnnc sententiam, quae approbuta et accepta uno eodemquc stntu scicntiaiu tletioeret, 

 si stride ntque consUinter sequi tt obscrvarc placucrit, ad antiquum illinl l.ii-lnnin j;rnus forsan 

 tetcndorU restituctidum, quod memoriae quidera unicuique est fatendum quam minime case 

 molestum; saluti vero scientiae num rite sit co conuultum, in medio volumus relictum. 



