117 



ealidioribus aestatibus gelido suo tegumento exuuntur, Stereocaulis, Gyrophoris, 

 Lecideis, Rhizocarpis umquam carent; neque ulla ad hoc usque tempus ab au- 

 dacibus impavidisque regionum polarium indagatoribus adita est terra , ubi plane 

 lichenes defuere. Num et his ipsis fines praescribat Boreas , Tuturae docebunt 

 explorationes. Quae restant de hac re dubia dissolvent forte gentilicii, qui 

 proximo anno, impensis publicis instruct!, polum arcticum petere constituerunt 

 terramque illam hyperborean!, ultra Spitsbergenses insulas sitam, investigare co- 

 nari, cujus obscura indicia nimis hactenus in tenebris versantur, quam vero equi- 

 dem, colloquiis uixus, quae cum balaenarum venatoribus, mare glaciale crebro 

 transvectis, serebam interdum, non ex conjectura solum fabulosisve enarrationi- 

 bus pendere habeo mihi persnasum. 



Vegetationem lichenum universam diversumque ejus habitum, qualis his 

 ipsis sit qnalisque magis meridiem versus spectantibus locis, comparanti, in pri- 

 inis, ut jam supra obiter est indicatum, singulare videtur et oculos allicit, quod 

 lichenes in septentrione mirum in modum coacervantur atque tantas copias ofle- 

 runt, ut soli (vel intermixtis parce muscis phanerogamisque plantis depressis ac 

 sarmentosis) latas plagas occupent. Eoque hoc evidentius conspicere licet, quo 

 phanerogamae magis plantae, iniquae naturae cedentes, rarae atque pygmaeae 

 evadunt, quare in campis alpinis praesertirn vel regionibus proprie arcticis (v. c. 

 insulis Spitsbergensibus) abundantibus his copiis dominantur praepollentque liche- 

 nes. Quam rein jam in Flora Lapponica adnotavit Linnaeus: "Calidissimas 

 orbis partes regit Palmarum lamilia, terras calidas incolunt frutescentes plantarum 

 gentes, australes Europae plagas riumerosa ornat herbarum corona, Belgium 

 Daniamque graminum occupant copiae, Sueciam Muscorum agmina, ultimam 

 vero frigidissimamque Lapponiam pallidae Algae, praesertim albi Lichenes. En 

 ultimam vegetationis gradum in ullima terra!" Observandum tamen est, minus 

 specieruni miiltitudine, quam immenso specienitn qiiarundam individuorum nuinero 

 principem locum lichenes tenere; quae primas itaque partes agunt species, sunt 

 fere Cetraria islandica, nlvalis, cucullata, Alectoria oc/troleuca, Cornicularia 



9 



divergens, Nephroma arcticum, Cladoniae, Sphaerop/tori, Lecanora tartarea 

 et oculata , Icmadopkila aerugmom. 



Species quoque hie obviam venire, quas magis minusve arcticas nominare 

 oporteat, quippe quae vel nullibi siut praeterea inventae vel centrum suum hie 

 habeant, extra quod parce tantum sparsiinque occurrant, per se patet. In maris 

 praecipue vicinia scopulisque ipsis marinis species has stricte, utitadicam, arcti- 

 cas inveuire licet, qiiamquam in ceteris regionibus minime desunt, ubi tamen dif- 

 ficultates hand leves affert, an rectius sint pro alpinis Ibrmis habendae, discer- 

 nere atfjue dijudicare. Inter lichenes florae arctoae privos propriosque plus mi- 

 nus merito sunt numerandae: Usnea melaxantha, Siphula Ceratites, Pannaria 



15b 



