118 



tlaeina, Placodium stramineum, Xanthoria crenulata, Acarospora molybdina 

 et peliscypha, Lecanorina aipospila, Lecanora oculata, poliophaea, helicopis , 

 atrosulphurea , Gyalecta foveolaris, Psora rubiformis, Biatora fuscescens, Tor- 

 noensis , cinnabarina, Pertusaria Sommerfeltii et zanthostoma , Aficroglena 

 sphinct rinoides , Verrucaria mucosa, ceuthocarpa et stria tula, Phylliscum en- 

 docarpoides , Pyreiinpsis lignyota, Thermutis velutina e. s. p. , nonuullas ut ta- 

 ceam hoc in opere public! juris primum factas species. 



Neque tamen quae privae atque recedentes species adsiint peculiarem solae 

 regionis cujusdam Florae faciem inducunt, sed conferunt etiam non mediocriter 

 quae desunt species eas dico, qiiarum in adjacentibus regionibus larga exslnt 

 frequentia. Quain ob rem lichenologo, arcticas obeunti atque perlustranti ter- 

 ras, inagna necesse est miratio injiciatur, quuni pervulgatas alibi Vsneam barba- 

 tam, Everniam prunastri et furfuraceam, Ramalinae calicaris formas, Stictam 

 pulmonariam , Xanthoriam parietinam, Physciam ciliarem, Umbilirariam pu- 

 stulatam aliasque sive prorsus desiderari sive parce modo (ut pliirimum. meridiem 

 tantum versus) apparere animadverterit. De lignicolis praecipue lirlieriibus hoc 

 accipiatur, quorum perquam exiguus est mi HUM-MS, terrigeuis et saxicolis vigenti- 

 hus ac paene luxuriantibus. Quin etiam, ut satis apte monet Wahlenber- 

 gius, "fere omnes licheues apud nos in arboribus et lignis crescenfes in suinmo 

 septentrione saxatiles vel terrigenaej evadunt, antequam desinunt", quod v. c. in 

 Ramalina calicari var. farinacea, Cetraria glauca et saepincola, Sticta scro- 

 biculata et linita, Parmelia hyperopta, Xniitlioria parietina, P/iyscia ciliari, 

 obscura, pulverulenta ceterisque observare licet. 



Quo clariusr vegetationis ingenium perspiciatur atque percipialur exfdora- 

 tius, quum de arcticis alpinisque locis agitur, distinctas assolet, arbomm herba- 

 rumque maxime frequentium atque iiisigniuin habita ralione, rt'giones circiimscri- 

 bere et designare; itaque territorium , de quo hoc loco quaeritur, in regiones 

 camporum alpinorum, betulae, pinetorum et litoris marini est divisuni, quarum 

 tamen interdum deest una duaeve et prima tantum ac postrema possunt vegeta- 

 tione mere arctica dici gaudere. Certos tamen et consfantes harum regionuin 

 terminos non magis, quam omnino in natura, edere licet. Et ad phanerogamas 

 certe plantas maximi haec descriptio ponderis est, nee in lichenibus quidcm ipsa 

 caret utilitate, licet minor sit, quoniam, ad hos quod attinet, matricis praesertim 

 indoli recedentem habitum vegetatio debet. Quarum rationum utramque pariter, 

 ne dicam conjunctim, observare studebo, breviter jam species nunciipaturus, quas 

 praecipuas diversa loca gignunt. 



Si alpinos primo cainpos adscendimus, lichenibus saepe prorsus obtectum 

 inveniemus solum, inter quos eminent Alectoria ochroleuca a, rigida, Cornicula- 

 ria diver gens , Cetraria islandica, cucullata, nivalis, Siphula, Cladoma bel- 



