129 



riente primo habui, sed quum diversissimis locis una crescentes neque ullos tran- 

 situs viderim, sed utramque jam ex irifima prole mox distinctam, non potui non 

 hanc ut subspeciem propriam agnoscere, sperans fructus olim inventos fore, qui 

 longe lateque distributae hujus plantae dignitatem specificam omnino defendant. 

 In herhario diutius asservata chartam rubente tingit colore, qua re a priori 

 etiam differt. 



. , j . ; K$-8 1C . r ' ''< 



4. Corntcularla Ach. emend. 



Thallus teretiusculus, undique similaris, intus laxe fibrillosus; apothe- 

 cia terininalia, peltaeformia, concoloria; hypothecium crassum strato meclul- 

 lari impositum; sporae octonae, simplices, subellipsoidae, hyalinae. 



Hoc genus, eodem modo ac in Koerb. Syst. p. 7 et Pg. p. 6 limita- 

 tum, satis naturale videtur, quamquam species ejus ab aliis auctoribus diver- 

 sis generibus sunt dispertitae. Sic v. c. a cl. Ny lander prima nostra species 

 Alectoriis, secunda Cetrariis et tertia Parmeliis adscribitur i. e. non solurn tri- 

 bus generibus sed etiam totidem tribus. Ut jam observavit Cel. Koerber, ad 

 Cetrariam sese habet ut Alectoria ad Everniam. 



1. C. divergens Ach.: thallo cartilagineo, caespitoso, libero, rigido 

 fragilique, angulato, divergenti-dichotorao , inermi, castaneo, albo-sorediato , 

 intus stuppeo, apicibus attenuatis, furcatis; "apotheciis innato-sessilibus, cre- 

 nulatis, disco castaneo." 



Syn. Cornicularia divergens Ach. Meth. p. 303, Univ. p. 643, Syn. 

 p. 300, Schaer. Enum. p. 5, Koerb. Pg. p. 6. Lichen Wnbg. Fl. 

 Lapp. p. 439. Evernia F r. L. E. p. 21. 



Exs. Lich. Su. exs. n. 331. Smrft. n. 154. 



Inter alios lichenes, qui carapos alpinos tegunt, per totam zonara arc- 

 ticam frequens, sed rarissime modo fructifera. In Groenl.iudia ad 500 ped, 

 supre mare adscendit (J. Vahl) et in ins. Spitsb. (Bell Sund) usque ad 

 1000 ped. (Nordenskj.) 



Thallo robustiore, altiore, magis tereti et omnino inermi a snbsequente 

 facile quidem dignoscitur, sed toto habitu praeterea congruit, quare nulla certe 

 adest ratio has generice sejungendi. Quod prohibent quoque apothecia, quae 

 quidem sunt rarissima et a me nuniquam visa, sed seciindum descriptionem (supra 

 attuli Friesianam; Acharius in Syn. dicit: "concoloria crenulata") a sequentis 

 non abhorrent. Wall 1 en berg et Acharius huic quoque tribuunt locum C. 

 aculealae proximum. 



174 



